منابع كتاب در تدوين اين گل‌چين علامه طباطبائى از چهار منبع اصلى استفاده كرده است : نهج‌البلاغه ، صحيفه سجاديه ، بحارالانوار و مفاتيح الجنان . دو منبع اول در مقدمه دكتر نصر مورد بحث قرار گرفت . و بحارالانوار ( درياهاى نور ) دائرة المعارف شگفت‌انگيزى است كه سعى كرده همه احاديث شيعه را جمع‌آورى و بر اساس موضوع دسته‌بندى كند . اين اثر را عالِم مشهور محمد باقر مجلسى در عصر صفويه جمع‌آورى كرده است . از زمان گردآورى اين منبع ، اهميت آن به عنوان منبعى معتبر براى مطالعات شيعى كمتر مىتوانسته مورد تأكيد قرار نگيرد . يكى از نشانه‌هاى معروفيت آن اين است كه ، على رغم حجم بزرگش ، دوبار در قرن 19 به صورت ليتوگراف ( چاپ سنگى ) منتشر شده است . چاپ جديد آن در 110 جلد كه هر كدام تقريباً 400 صفحه است منتشر شده است . مجلسى اين احاديث را از تعداد زيادى از منابع پيشين جمع‌آورى كرده است . براى مثال ، ما مىتوانيم تعدادى از كارهايى را كه ايجاد اين مجموعه مورد استفاده قرار گرفته نام ببريم ، كارهايى كه خود به صورت مستقل در عصر حاضر چاپ شده‌اند . شيخ صدوق نويسنده يكى از چهار كتاب اصلى احاديث شيعه است كه در بالا به آن اشاره شد ، تعداد زيادى از مجموعه‌هاى حديث معتبر را جمع آورى كرده است كه هر كدام از آن‌ها در موضوع مشخص و جداگانه‌اى مىباشد . « 1 »

--> ( 1 ) . شايد مهم‌ترين مجموعه حديث كه تاكنون به طور كامل به انگليسى ترجمه شده است ، مشكوة المصابيح است كه J . Robson , lahore آن را در 4 جلد در سال‌هاى 1963 - 1965 ترجمه و منتشر كرده است ، هم‌چنين مىتوانيد به ترجمه بخارى كه در يادداشت 1 در مقدمه آورده شده است ، و مسلمان شيعه كه A . K . siddig آ . ك . صديق ) لاهور 1972 آن را ترجمه كرده است ، مراجعه كنيد . .